22 Eylül 2015 Salı

YAZMAYI ÖZLEDİYSEM...


 
 
 
Nasıl anlatsam nerden başlasam, yaşanılan her anın büyük bir öğretisi oluyor

Şükür; gerçekten edebilene ilaç

Niyet; sadece iyiye güzele ayrı bir aşk oluyor

Baktığın his ne önemli..o his senin kendi benliğin, kişiliğin aynan...görebiliyorsan ne mutlu

Yaş 34 lere gelince değişir dönüşürmüş insan...ama zihni ama bedeni ikisi de birbirini sevmeyi öğrenirmiş...benim dönüşümüm aydınlamam doğumumla birlikte oldu...ani kararla işe veda edişim..12 yıl gece gündüz stresli ve saat sınırı olmadan çalışmam bana kronik bir hastalık hediye etmişti...hashimato troidit...kabulümdü...rütin kontrollerle dengeyi sağlıyordu bir terazi...yan etkileri elimde olmadan fazlaca yıpratıyordu...bir astrolog büyüğüm bana artık tanrıyı oynama dedi...birden kafamda şimşekler ve garip bir his düştü içime....haklıydı...ya da doğruydu...tam olarak buydu işte...aman kırılmasın...aman saygısızlık etmeyelim kabuğunda sıkışmaktı belki de bu boyuttaki rolüm...oysa ki bu olmamalıydı...bu kadarı fazlaydı...ama mükemmeliyetçi terazi her zaman mükemmeli aramaktan kendini ihmal ediyordu...herkese ilaç olur bir tek kendine merhem olamam bazen...troid de fazla sinir hali yapıyor bunu bilenler bilir... ani alevlenmelerin üzerine su serpme işi de kendine kalınca yük ağır gelmeye başlıyor...

yazmak büyütüyor...en çok da çocuğun büyütüyor seni

Yazmadığım süre içerisinde,  yeni oluşumlar, işsel hareketler, değişik dünya görüşleri  ve eşimin işsel durumları derken karmaşık kaygısal bir düzenin içine girdim...sonra bir durup her şeyin bir hayır olduğunu düşünebildim...işaretler ve mucizelere inanmalı insan...kimi zaman unutsak da gözlerimizi gerçekten açtığımızda ne çok işaret varmışlar çoğalıyormuş... beraberinde yeni kazanımlar oldu...kazanım, manevi anlamda... süreçte ne ders çıkardığın duruma bulunduğun noktada nasıl olumlu bakabileceğimi öğretti... her koşulda sukunet ve saygı sevdiğim iki dost

Bu kaygı ve karmaşalar sürecine  fazlaca dalıp, yine farkındalığımı kapının dışına koydum...zihin istese de kalp bazen aynı şeyi yaptırmıyor. Mart ayının sonunda aslında hiç kontrol etme adetim yoktur...birşey beni dürttü...sol koltuk altımda bir beze hissettim..sol kolum uyuşmaya ve ağrıların artık uykularımı kaçırınca, hemen Barışla doktora gittik...giderken inşallah birşey çıkmasınlar kulağımda yankılanıyordu...neden bedenimiz sağlıklıyken onu düşünmüyor iyi geçinmiyoruz...ipin ucunu kaçırıyoruz...var olan sağlık gösteren her bir parçamızı düşünmüyoruz? hep birşey olduğunda enerjiyi o bölgeye yüklüyoruz. Oysa 6 ay önce beden bu uyarıyı veriyordur bize...kuvvetli ihtimal gözlerim kapalıydı ya da birden oldu...neyse cerrah eliyle muayene ettikten sonra hemen meme ultrasonu ve koltuk altı istedi acil deyince kalp atışlarım hızlandı, yüzümde bir kireç rengi..korku kaygı adı her ne ise yanıbaşımdaydı...meme ultrasonuna girmeden önce sol kol uyuşuyor mu? evetttt çok...peki ailede meme kanseri var mı dedi? bir an kalbim ağzımdaydı...araf böyle birşey midir? bilmem ki.... Ateşi düşünüyorum...onca emeğim ne olacaktı derken..ultrason başladı....birşey yok di mi memede? diyorum duymak istediğimi duymak istiyorum işte....yani ailede de yok zaten...bende neden olsunkiler derken...memede bir kitle bulunmadı...sol kol altında reaktif bir lenf nodü teşhisi konuldu...arada sırada takip edilmesi gereken bir durum...sonra hastaneden çıktım bu durum 2. kez başıma gelmişti. bu bir işaretti...bana stres yaramıyordu...yıllar önce sene 2000 ciddi bir mide kanaması geçirmiştim...biriktirdiklerim..okuldu...stresti derken vücudu hırpalamışım...doktorun biri ilk önce lösemi teşhisi koymuştu...yanlıştı oysaki ciddi bir kanama geçirmiştim...ama ilk uyarımı almıştım...yola devamdı...şimdi ise 2. uyarımı aldım...2 nisan 2015 de 2. uyarımla bir karar aldım....bedenini belli bir yere kadar zorlayabilirsin ama bu sonsuza dek süremez..bu dünyada sağlığımdan daha mühim birşey yok...işaretleri duyduğum için de ayrıca şükrediyorum. Çok korktum 1 saat içinde sanki ömürden ömür gitti... Bu korkular dönüşümü sağlıyor. İyiki varlar ki beni doğru yola sürüklüyor.

Asıl şimdi detoks zamanı
Neden mi?
Çünkü farkındayım
Gülümsediklerimle beraberliği seçiyorum

Sadeleştikçe hafifliyorum
Gerçeklerle yüzleşiyorum

Seçimlerim bana ait dolayısıyla kimseyi suçlamam... kabulümdür
O vakit başlayalım iyikilere

İyiki dualar var koruyucumuz (S.A.V)  var
İyiki başımı yastığa koyduğumda  güvendeyim

ve biz yazdıkça çoğalan iyikilerimiz var değil mi:)

Müge

21 yorum:

  1. Canım yaaaa:((((neler yaşamışsın üzüldüm:(( ama kötü bir şey değilmiş ya, önemli olan o, büyük geçmiş olsun, iş bulunur, sağlık bulunmaz o yüzden kararın doğru, sakın üzülme, bak ne diyeceğim mutlu olduğumuz, bizi mutlu eden ya da en azından bizi mutsuz etmeyen, bizi uyuz etmeyen bir iş olsun önemli olan o, maaşı çok yüksek, fiyakalı bir iş ama insanı mutsuz ediyorsa neye yarar? İki sokak ötedeki markette git kasiyerlik yap ama seni mutsuz edenlerle bir arada olma.
    Ve kimseyi kırmamak adına kendimizi üzmeyelim, bir şey olursa açık açık patronsa patron, komşusya komşu, akrabaysa akraba bunu o kişinin yüzüne söylemek, o anda - hemen konu sıcakken- açıklığa kavuşturmak en iyisi, sonunda küsülecek de küsülsün ama böyle içimize atıp, haklıysak haklılığımızı bastırarak kendimizi hasta ederek bırakmak daha kötü, üstelik karşımızdaki de biz kibarlıktan susunca kendisini haklı görecek ve bu hep böyle sürüp gidecek...
    Tekrar geçmiş olsun, sevgiler.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Nasıl da doğrusun...bunu başaramıyorsak destek almak şart artık bu zamanda...çok teşekkür ederim ablacım💕

      Sil
  2. mügecimmm çok geçmiş olsun.. Çok kötü durumlarla sınanabiliyoruz hayatta.. çok şükür bir şey çıkmamış..
    kendine dikkat et, sevgiyle kucaklıyorum seni..

    YanıtlaSil
  3. Ne içten ve güzel bir yazı..Ben de hashimato tiroit hastasıyım yaklaşık 2 yıldır..Diğer konu içinse çok geçmiş olsun umarım kontrolün dışına çıkmaz.Sağlımızdan daha önemli hiçbirşey yok aslında..Sağlığımız ve sevdiklerimiz bizimleyse bizden mutlusu bizden zengini yok..Sevgiler..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Daha fazla şükür ve farkındalık lazım...sağlıktan daha mühimi yokki dediğin gibi...çok teşekkürler sevgiler

      Sil
    2. Daha fazla şükür ve farkındalık lazım...sağlıktan daha mühimi yokki dediğin gibi...çok teşekkürler sevgiler

      Sil
  4. çok geçmiş olsun mügecim..
    hayat bizi bazen zorlu bir şekilde sınıyor..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ya girdabın içine girmeyi seçiyorsun ya da dışında kalıp kabullenmeyi savaşmayı...çok teşekkürler cnm bahar

      Sil
  5. melabaaağ. bi de ama geçmiş olsun yaaaa off.

    YanıtlaSil
  6. geçmiş olsun :(
    stress en büyk düşmanımız :(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Cnm sağol...stresssiz bir yaşam zor gibi ama bu sıra bununla ilgili pratiklerimle yaşıyorum:)

      Sil
  7. Geçmiş olsun Müge'cim, Allah sağlık versin.

    YanıtlaSil
  8. Müge cimm geçmiş olsun..uzun zamandır bende yoktum ancak uğrayabildim ve sana uğradım ..Çok şükür anladığım kadarıyla şuan iyisin .Allah sağlıkla sıhhatle ailenle ve Ateşinle güzel bir ömür nasip etsin ...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Cok sağol cnm evet cok sukur ıyıyım

      Sil
  9. Mugecim insta gramdan durumunu öğrenip geçmiş olsun dileğimi ilettiysemde uzun zamandır sessizsin diye buradan sana ulasayim dedim. Dilerim herşey iyidir güzeldir ..hayatinin içinde sevdiklerinle haşır nesır birazda meşgulsün diye düşünüyorum. Sevgiyle kucaklıyorum. ..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Emel ablacım çok zarıfsın blogu ıhmal ettım...bır kosturma bır telas zaten ınstagramda haberleşıyoruz dedıgın gıbı:)))) daha cok yazmam lazım bana ıyı gelıyor senıııı cok opuyorummm cok tesekkurler

      Sil