1 YAS ATESİ: İLKLER

19 agustos atesin dogumgunuydu..bayrama denk geldi...ve doktor da bayram oncesi kan tektikleri ve genel kontrolu icin 17 sinde gormek istedi..gitmeden once ilk kez kan alinacagi icin, icimde turlu turlu hezeyanlar, yer yer gok gurultuleri, simsekler olusmasina bir turlu engel olamadim...

acaba ne tepki verecek, cok aglayacak mi, cani kimbilir nasil yanacak bla bla seklinde hizli kalp atislarimla gecirdim gunlerimi...sonra dedim kendine gel..rahat olmaya calis..her cocuk bunu yasiyor..seninki can da diger cocuklarinki ne seklinde yaftalarla kremler surdum yuregime...iyi de geldi..ilacimiz icimizde, kendimizden baska birinden merhem istemeye hakkimiz yokki...kaldi ki bu dusunceler karamsarligi da getiriyor bana..o zaman enerji dengemiz altust oluyor... ister istemez benim yansimam Atesi etkiliyor...hemen toparladim neyse ki...

Bizim kucuk adam 1 yasinda ama, gelisimi yani ozellikle boyu 17 aylik cocuk olculerinde..kilo tam 1 yas erkek cocuk normallerinde..ve beklenen an... gelisim kontrolunden sonra geldi...kan tahlili zamani....kan alinirken onu sıkı sıkı tutmak zorunda kaldim..o agladi...benim gozlerden otomatik olarak yas akmaya basladi..benim icim acidi, onun cani yanarken..neyse hemen lolipop sekeri koymuslardi kaselere acil durum icin...hayatinda bu vesileyle ilk defa seker yalamis oldu:)))) cok sevdi..birden sustu, sanki az once hastaneyi inleten o degilmis gibi..sonrasinda rutin 1 yas goz kontrolunde astigmat cikti 2,25' e 1,20 ...once ufak capta sok oldum ama sonra sukrettim..dr subat ayinda tekrar bakacak eger degerler ayniysa gozluk verecegini soyledi...gerek kalmayacagini hissettim..iyiyi dusundum..sparisi verdim..

bu arada yemek problemimiz yok cok sukur...bildigin obur..ne versen yiyor..omlet ve makarnagiller haric..omleti balla verince, bir sure kaniyor, farkedince isyannnn...en sevdigi kahvalti krep, fransiz tost ekmegi (yumurtali ekmek) menemen..zeytin peynir domates de seviyor...simdilik..hergun taze fasulye,kabak ve balik versek, hic itiraz etmez..Tabi 1 yas denilince akla yuruyen, herseyi yiyebilen, algilayan bebek geliyor..fakat her bebegin kendine ozgu bir gelisimi var..bizim ates bocegi emeklemede bir seviye yukseldi artik intermediate degil...merdivenleri de emekleyerek cikmaya basladi..koltuklarda siralamasi ise, genellikle uzerinde istedigi bir oyuncak oldugunda onu yere atmak icin bir cirpinma oluyor...bugun yazlikta ilk defa uzun sure sıkılmadan denizde kaldi..gunun mucizesiydi bize sunulmus...ayaklarini, ellerini cirptikca mutlulugum 2 kat artti..daha niceler yasanacak...ilkler...saskinliklar..


Bu yaziyi onun guzel lugatiyla bitirmek en sahanesi:))




1 yas atesi serisinin devami yakinda yeni konusuyla karsinizda:))

Sevgiler, cicekler, ates bocekleri

Muge

- Posted using BlogPress from my iPad

ATES BOCEGİM 1 YASİNDA

18 Ağustos aksam saat 8 de koltukta uzanirken aniden suyum geldi...o anda kulagimda cinlayan ic seslerle dolup tastim...birgun once doktorum Dr.Senai Aksoy' un doguma daha 2 hafta var temali sozcukleri, bavuluma henuz yerlestirmedigim fakat listelendirdigim ihtiyaclarim, atesin elzemleri, benim doguma gitmeden once yapmam gerekenler, yoga ve meditasyon uygulamalarim...derken kendimi bu seslerle dusta buldum...ateşin odasında panik olmus bir halde; bavula, okuduğum ihtiyac listesini koyan anne ve anneanneme buradan sevgilerimi sunuyorum...ortamda birileri cok panikse, şahsım sakın davranmayı tercih eder...ve bizzat o gunde herseye rağmen soğukkanlı bir haldeydim..daha dogrusu şaşkın karmaşık demek daha dogru olacak...doktorumun hadı gel seni hastenede bekliyorum demesiyle..isin ciddiyeti cok yaklaşmıştı...geri dönüş yoktu..yani korkuyorum vazgectim demek de olmuyor ki...ve biz babam, annem, 85 yasinda dinç anneannem( nazara inanmam bize de değmez ama masAllah deyiniz:) ) aniden hastaneye dogru yol aldık. Esim yani Baris da beni hastanede bekliyor..isten yeni cikmisti...İcimde yogun bir dogum korkusuyla ilerliyordu yol çizgileri, ışıklar, kavşaklar, yayalar... Bu sirada cok guzel bir telefon gorusmesi yaptim..bana guzel bir enerji yolladı....gucume guc katti sanki..iste bir hediyeydi, bir vesileydi cok sukur...irkildim..kendime geldim tam o anda..inandım...istegime yoğunlaştım...ilk defa damarlarımda hissedecegim bir mücadeleye hazırdım..nefes terapileri ve klasik müzik eşliğinde suni sancı aldım..arada bir ateşin kalp atışları düşse de hic dibe düşmedim...tutundum sıkıca normal dogum yapacagım diye..başardım da sonunda...cok sukur...binlerce sukur...o ani bana yaşattığı icin...bana bir şah damarımdan yakın olana..

Dogumhanede Senai Beyle biraz sohbet ortamindaydik yaklaşık 15 dk kadar...haydi dedim içimden guzel melek..getir bana oğlumu...19 agustos saat tam 03:45 de kollarımın arasına kondu...ağlarken birden sustu ve göz göze geldik..yarı açık yarı kapalı, ışıktan rahatsiz olmus göz bebekleriyle...neredeyim dermis gibiydi...hosgeldin yuregime dedim...o anda basladi bende hayatimdegisti halleri...varligi icime su serpti...sanki yokolmus, cansiz, yanmis yerlerime su serpti...canlandim..şarkı sozlerindeki gibi;

Kalbimin orta yerinde bir cumhuriyet kurdu...bu nasil bir hakimiyet...böylesini tahmin bile edemezdim.....şimdilerde ne yapıyorum biliyormusunuz ..cok sevdigim ekmeğin icini ona veriyorum kahvaltılarımda, yemediği omleti, uzerine bal surup ağzına konduruyorum...hemen yiyor..gecenin bir vakti yogurt yapiyorum...ertesi gun tazecik yesin diye...geceleri kalkıp üzerini örtüyorum sık sık..oyun oynamaktan aksamustu sularında pijama ile kaldığımı farkediyorum..yakaladığım her guzel anların fotograflarini çekiyorum...cunku tutamıyorum zamani..uyurken özlüyorum...ev sessizlesiyor...bunu hic istemiyorum....uzun uzun izliyorum..koruyucu dualarla guzel enerjiler depoluyorum...koruma kalkanimin icine aliyorum...surekli şükrediyorum...benim döngüm, mucizem oldugu icin..sosyal hayatimi bir hayli azalttım...ama bu da iyi geldi...guzel dostlarla devam edecegim yeni sezona:))) bol bol kitap okuyorum...artık kitabın nasil okunacağını ve sayfaların nasil cevrilecegini biliyor...kitaplarla konuşmayı öğrendi...emeklerken, siralarken kalbim hop hop atıyor...evde arkamdaki gölge gibi beni takip etmesine bayiliyorum...yemeklerden sonra ellerimizi yikiyoruz..sonra aynaya bakip yeniden gelecegiz deyip baybay yapiyoruz ve eliyle kapiyi kapatip isigi sonduruyor ben de mest hallerine burunuyorum...tv de bir cocuk agliyor, hastalaniyor, dusuyor...dayanamiyorum gozlerimden birkac damla yas süzülüyor...hastanede kan alındı..zor tuttuk kolunu...o ağladı ben ağladım..onun kolu acidi,benim icim ağrıdı...kuslari, ağaçları, dünyadaki her bir detayı Ona aktarıyorum...1 cift meraklı gozlerle bana bakmasına ba yi li yo rumm...

Doğduğun gun..meleklerle geldiğin gun...beni anne yaptığın gun...döngüm..yazgım oldun.. Sana cok tesekkur ediyorum canim Ates bocegim...varlığın ömrüm boyunca gücüme güç katacak...ve tıpkı bu ilk dogum gunün gibi evimiz her daim şenlik ruhuna bürünecek...

İyiki doğdun Ateşim...canim oğlum...iyiki seni doğurmuşum...iyiki beni secmissin...şükürler olsun...


Sevgiler, cicekler, Ates bocekleri

Muge

- Posted using BlogPress from my iPad